İNCİL’İN BOZULMASI
İncildeki ilk tahribatı Yahûdî olan Bolüs
sinsice yaptı. Daha sonra, Yunancaya ve
Lâtinceye çevrilirken Putperest Romalılar ve
Yunanlılar kendi inançları doğrultusunda
değişiklik yaptılar. İncil’deki tek Allah
inancının üçe çıkarılmasında, Yunanlıların
Eflâtun felsefesinin büyük etkisi oldu.
Ayrıca İncil’in en eski şekli olan İbrânice
nüshası başka dillere yanlış tercümeler ile
aktarıldı. Mesela, İbrânicede “Baba” kelimesi
yalnız bir çocuğun kendi babası değil, aynı
zamanda “hürmete değer büyük bir şahsiyet”
mânâsına gelmesine rağmen, bu mana verilmedi.
Bunun gibi “Oğul” kelimesi de İbrânicede çok
kereler bir şahsın rütbece ve yaşça kendisinden
daha küçük olan, fakat kendisine son derece bir
sevgi ile bağlı bulunduğu bir şahsı tasvir etmek
için kullanılmaktadır. İncildeki, “oğul”
kelimesi, “Allah’ın sevgili kulu” mânâsına
gelmesine rağmen bu manada kullanılmadı.
Bütün bunlara rağmen bugünkü İncil’in bile
birçok yerlerinde Allah’ın tek olduğu, Îsâ
aleyhisselâmın ise bir “Peygamber” olarak
gönderildiği yazılıdır. Bunların bir kısmı
şöyledir:
Markus (12:30): Allahımız tektir. Tesniye
(4:25): Yalnız bir Allah olup, ondan gayrisi
yoktur. Îsâ’ya (45:5): Rab benim, benden gayri
ilâh yoktur. Yuhanna (5:3): Îsâ dedi ki, ben
kendiliğimden bir şey edemem, işittiğime (yâni
bana verilen vahye) göre hüküm ederim. Kendi
irâdemi (bir şeyi yaptırmak arzusu) değil, ancak
beni gönderenin (yâni Allah’ın) irâdesini
ararım.
(Matta 27:57): Îsâ aleyhisselâm onlara;
“Peygamber, kendi vatanından ve evinden gayrı
yerlerde de îtibârsız değildir.” dedi. (Yuhanna
8: 26-27): Beni gönderen Allah’tır. Ben dünyâya
ancak O’ndan işittiklerimi söylerim.
Bütün bu cümleler bugün Hıristiyanların elinde
bulunan İncil’den alınmıştır. Yâni ne kadar
değiştirirlerse değiştirsinler, hâlâ İncil’de
muhakkak hakîki İncil’den kalma doğru sözler
bulunmaktadır.
Mızrak çuvala sığmıyor. İnsaf sahibi Batılı ilim
adamları da bugünkü İncillerin gerçek İncil ile
ilgilerinin olmadığını bildiriyorlar:
Moody İncil Enstitüsünden Dr. Graham Scroggie,
“İncil, Allah Sözü müdür?” adlı kitabının 17.
sahifesinde diyor ki: “Evet, İncil insan
eseridir. Bazı kimseler, neden olduğunu
anlamadığım sebeplerden ötürü, bunu inkâr
etmektedirler. İncil, insanların dimağında
teşekkül etmiş, insanlar tarafından insan dili
ve insan eli ile yazılmış ve tamamiyle insan
karakteri taşıyan bir eserdir.”
Başka bir din adamı Kenneth Gragg, Hıristiyan
olmasına rağmen, şöyle demektedir: İncil’in
Ahd-i Cedîd kısmı, Allah sözü değildir. Burada
doğrudan doğruya insanların anlattıkları
hikâyeler, herhangi bir işin nasıl yapıldığını
gören insanların görgü şâhitliği vardır. Sırf
insan sözü olan bu kısımlar Kilise tarafından
insanlara Allah sözüymüş gibi nakledilmektedir.”
Teolog Prof. Geyser: “İncil’in tamâmı Allah
kelâmı değildir.” demektedir.
İncil’de yazılı hususlara, bilhassa,“Allah, oğul
ve rûhülkudüs” gibi üçlü tanrıya inanmayan
papalar bile ortaya çıkmıştır. Bunlardan biri
olan Papa Honorius, üçlü tanrıyı katiyetle
reddettiği için ölümünden 48 sene sonra
İstanbul’da toplanan Sinod (Papazlar Heyeti)
tarafından resmen lânetlenmiştir (Sene M. 680).
Fransa’da yayınlanan L’Evenement Du Jeudi
dergisinin Temmuz-1993 sayısında da bugünkü
İncillerin sahte olduğu belirtilerek deniliyor
ki: “Gerçek İncil’i artık açıklama zamanı
geldi... Ancak, bazı güçler, Hıristiyan ve
Yahudi medeniyetlerini kökünden sarsacağı için
gerçek İncil’i açıklamıyorlar.” Zaman zaman
yapılan bu ve benzeri açıklamalar bugünki mevcut
incillerin gerçek incil olmadığının
delilleridir.
İnciller içinde doğruya en yakın olanı,
“Barnabas” incilidir.
|