Peygamberimizin irtihali

[Fatihan]

           Cabir (RadıyAllahu Anh) şöyle buyurmuştur: Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem), Cebrail (Aleyhisselam)' e:

            -"Bana vefatımın haberi verildi" dedi. O'da:

            -"Elbette ahiret senin için dünyadan daha hayırlıdır". Diye cevap verdi. Allah (Celle Celalühu) her yıl Cebrail (Aleyhisselam) ile Kur'an'ı bir kere arz ederdi. O yıl iki kere arz etti.

            Ebu Said el Hudri (RadıyAllahu Anh)'den şöyle rivayet edilmiştir:

            Bir gün Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) Hazretleri minbere çıkıp oturdu ve:

            -"Hak Teala Hazretleri, bir kulunu, seçmede serbest bıraktı. Dilersen dünyanın hoşluklarından ne istersen vereyim dünyada kal. Dilersen benim katımda olan fazıl ve keremimi vereyim dünyadan vazgeç. Hangisini dilersen seçmekte serbestsin" buyurdu. "O kul, Hak Teala Hazretleri'nin katında olanı seçti" diye buyurdu. Bu sözlerde gizlenen manayı Ebu Bekir (RadıyAllahu Anh)'den başka kimse anlayamadı. Kuldan kastedilen O İki Cihan Serveri'ydi.

 

Hicretin onbirinci yılının Safer ayının 26'sında; bir askeri birliği Rum'larla savaşmak için hazırlamaya başladı. Hazırlanan orduya da kumandan olarak Hz.Usame b. Zeyd (RadıyAllahu Anh)'i atadı. Hz.Usame (RadıyAllahu Anh) hızla ordunun hazırlıklarına başladı. Aradan iki gün geçmişti ki, Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) ciddi olarak rahatsızlandı. Bu arada Hz.Ebu Bekir ve Hz.Ömer gibi Sahabenin önde gelenlerinin de orduya katılmalarını emretmişti. Ordunun bütün hazırlıkları tamamlanmıştı, Peygamber Efendimiz (SallAllahu Aleyhi ve Sellem), Usame (RadıyAllahu Anh)'ye hareket etmesi için haber gönderdi. Usame (RadıyAllahu Anh) hem vedalaşmak hem de hayır dua almak için Resulullah'ı ziyarete gitti, öncekine göre biraz daha iyi görünüyordu. Fakat hastalığın şiddetinden konuşamıyordu, Usame (RadıyAllahu Anh) diyor ki:

 

            -Bana dua ettiğini anlıyordum, Mübarek başını ve ellerini öperek ayrıldım, karargaha gittim, sabah hareket edecektik. Hareket edeceğimiz sırada Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem)'in koma halinde olduğu haberi geldi. Ordunun hareketini durdurdum.

Ashaptan bir kimse elini Peygamber Efendimiz'in (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) arkasına koyar ve öyle bir şiddetli hararet hisseder. Der ki:

            -Ya Resulullah bu ne şaşılacak iştir dedi. O zaman Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem):

            -Biz böyle oluruz, bizim üzerimizde bela şiddetlenir. Buna karşılık ecir ve sevabımız kat kat artırılır, buyurdu. Hz. Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem)'in önünde su dolu bir kap vardı. Hararetten dolayı mübarek ellerini suyun içine sokar, sonrada yüzüne sürerdi ve "La ilahe illAllah bu ölüm can çekişmesidir" diye buyururdu.

 

Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem)ın hastalığının şiddetlendiği bir sırada; Hz.Ebu Bekir (RadıyAllahu Anh)'e söyleyin halka namaz kıldırsın buyurdu. Hz.Aişe (RadıyAllahu Anha) buyurdu ki:

            -Ya Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem), Hz.Ebu Bekir (RadıyAllahu Anh)' in yüreği yufka bir kimsedir. Senin yerine mihraba geçtiğinde ağlamaktan okuduğunu halka duyuramaz deyince, Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) yine;

 

"Ebu Bekir (RadıyAllahu Anh)'e söyleyin halka namaz kıldırsın" buyurdu. Hz.Aişe (RadıyAllahu Anha)' de yine öyle cevap verdi. Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem)'de şöyle buyurdu:  "Siz kadınlar, Yusuf'un savahibatı gibisiniz. Ebu Bekir'e emredin halka namaz kıldırsın." Diye buyurdu.

 

Hadis ve Siyer alimleri şöyle bildiriyorlar: İbn-i Abbas (RadıyAllahu Anh) anlatıyor:

            -Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem)'in vefat ettiği gün Cenab-ı Hak, Azrail (Aleyhisselam)'e emretti. Git Habibim'den izin iste. Eğer verirse mübarek ruhunu al, izin vermezse dön gel. Azrail (Aleyhisselam) yardımcılarından bin melekle beraber insan suretinde kapıda durdu ve:

            -Selam size ey Peygamberin ev halkı, Allah'ın rahmeti üzerinize olsun, içeri girmeme izin verir misiniz? dedi. Hz.Fatıma (RadıyAllahu Anh) kalkıp kapıya gitti ve:

            -Allah (Celle Celalühu) senden razı olsun. Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) canıyla uğraşmaktadır. Bu halde iken O'nun yanına giremezsiniz. Azrail (Aleyhisselam) tekrar izin istedi, önceki cevabı alınca bu defa bütün ev halkını ürküten yüksek bir sesle izin istedi. Baygın yatan Hz. Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) bu ses üzerine uyandı ve bağırış nedir, diye sordu. Kapıda biri duruyor ve ısrarla içeri girmek için izin istiyor dediler. Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem):

            -O, ölüm meleğidir, Benim ruhumu almaya geldi, buyurdu. Bunu duyan Hz. Fatıma (RadıyAllahu Anh) ağlamaya başladı. O esnada kapının önünde bekleyen Azrail (Aleyhisselam)'e izin verdi. İçeri girince:

            -"Esselamü Aleyke ya Eyyühennebiyyü" sana Cenab-ı Hak' kın selamını getirdim. Bana izninizi almadan ruhunuzu almamamı emretti. Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem):

            -Ey Azrail (Aleyhisselam) ruhumu almak için acele etme. Bekle, kardeşim Cebrail (Aleyhisselam) nerededir.

            -Birinci göktedir. Meleklerin taziyelerini kabul ediyor. Bu konuşmada iken birden Cebrail (Aleyhisselam) geldi.

            -Ya Resulullah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) gönlünüzü hoş edecek bir müjde getirdim.

            -Müjdeniz nedir, buyurunca Cebrail (Aleyhisselam):

            -Cehennem ateşini söndürdüler, Cennetleri donattılar, Hurilerle Rıdvan süslendiler. Teşrifinizi bekliyorlar. Müjdeler olsun ki Cennet sen ve ümmetin girmeden bütün Peygamberlere ve tüm ümmetlere haram kılınmıştır. Onlar ancak sizlerden sonra cennete gireceklerdir. Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) Efendimiz dedi ki:

            -Ya Cebrail (Aleyhisselam) ben Rabbimden bunlardan daha fazlasını dilerim. Cebrail (Aleyhisselam):

            -Cenab-ı Hak hiç bir Peygambere nasip olmayan, verilmeyen nice ihsanlar sana yaptı. Kevser'i Makamı Mahmud'u, ümmetine şefaat etmek ve kıyamet günü sen razı olasın, diye ümmetinden dilediğin kadarını sana bağışladı. Bu sözlerden sonra Hz.Peygamber (SallAllahu Aleyhi ve Sellem):

            -Gönlüm rahat etti, Azrail (Aleyhisselam)'e hitaben; emredilen vazifeni yap, dedi.

Mübarek başları Hz.Aişe (RadıyAllahu Anha)'nin kucağında, göğsüne dayalı idi. Yanında su kabı vardı. İki elini suya batırıp ıslak ellerini mübarek yüzüne sürdü. Mübarek dudaklarından "La ilahe İllAllah" cümlesi döküldü. Sonra ellerini yüzünden kaldırdı. Gözlerini evin tavanına dikti. "Allah'ım! Refik-i Ala" cümlesini tekrarlaya tekrarlaya altmış üç yaşında iken mübarek ruhu Refik-i Ala'ya yükseldi.

[osmanli]

kardesim Allah razi olsun paylastiginiz icin.

[gurbetci]

kardesim Allah razi olsun paylastiginiz icin.

[İsra]

okurken duygulanmamak elde değil..

paylaştığınız için Allahrazı olsun

[Fatihan]

Cümlemizden razı olsun kardeşlerim.

[enfa]

Allah razi olsun paylastiginiz icin.

[Müsenna]

Allah razı olsun...

[Ahi]

Eline sağlık.