Değerli mü'minler!
Gençlik çağımızın paha biçilmez bir kıymeti vardır. Bu sözü çok kimse söylemekte ve fakat insanlardan çok azı onun değerini bilmektedir. Fıkır fıkır hareketlerin depolandığı «Gençlik çağı» nın değeri hakkıyle bilinmiş ve yerli yerinde kullanılmış olursa memleketimizin geleceği için çok faydalı temeller atılmış olur. Bu anlayışı ihmal etmemiz sebebiyle, değerli zamanlar çok kere boşa akıp gitmekte ve «Gençler bilebilseydi, ihtiyarlar muktedir olabilseydi» sözü, esefle tekrarlanmaktadır.
Gençler, çok değerli ve meyve vermeye müsait bir fidana benzer. Gelişip olgunluk devresine ulaşasıya kadar devamlı bir bakım ve kontrol ister. Terbiyesi ile meşgul olmak, ıslahına gayret göstermek ve iyi fikirleri aşılamak ister. Bunlar yapılmadığı zaman yozar ve yobazlaşır. Onları iyi yetiştirebilmek için, kendilerini iyi yetiştirmiş bir kadronun ve eğitilmiş bir cemiyetin oluşması gerekmektedir. Topluluk olgunlaşmadığı müddetçe gençleri yetiştirmekte başarılı sonuç elde edilemez.
Bir milletin istikbalini keşfetmek isterseniz, gençlerini ne şekilde yetiştirdiğine ve mekteblerindeki tedrisat usullerine bakınız. Bu ayna'da o milletin istikbalini seyredebilirsiniz. Bu sırrı keşfeden milletler, bu faydalı yolu tutarak mes'ut sonuçlar ve sevindirici terakkiler elde etmişlerdir.
Faydalı bilgilerle techiz edilmemiş gençlerin hareketlerine, akıl ve mantıktan ziyade, «Hisler» hakim olur. Vicdanların mürebbisi ve akılların muallimi bulunan Peygamber Efendimiz, bir hadis-i şeriflerinde, «Gençlik, delilikten bir şubedir» (Feyz'ül-Kadir, c. 4, s. 171.) buyurmakta ve bizleri uyarmaktadır. Hayatının nevbeharını yaşayan bir gence «Delikanlı» denilmesi, çok kere dengeli hareket edemeyişinden kaynaklanmaktadır.
Gençleri kendi haline terk etmemenin lüzumu, münakaşa götürmeyecek bir zarurettir. O, tıpkı bir su gibidir, îyi bir yönde sevk ve idare edilmezse, her yöne dağılır ve her istikamete meyl ederek perişan olur. Şayet millet ve memleketin hayrına ve yararına olacak yönde kanalize edilecek olursa ufuklar pırıl pırıl olur, istiklalimiz ile birlikte istikbalimiz garanti altına alınmış olur.
Gençler, kendi bilgisini «ilim», takip ettikleri yolu da "Hayat caddesi" sanırlar. O, cazibesine kapıldığı muhitin ve kendini kaptırdığı zevklerin etrafında dönüp dolaşan bir pervane gibidir ve bu zevklere erişmek için pervasızca hareket etmeyi şuûr haline getirir. Hakikî ilmin ne olduğunu ve nasıl elde edileceğini ona küçük yaşta iken öğretmeli; sonu saadet ve cennete ulaşan yolu çocukluk zamanında göstermelidir.
Delikanlılık çağında bulunan insanlar; ilmin, görgünün ve aklın uzaklarında yaşayan bir enerji kaynağıdır. Âtisini gören ve geleceğini düşünen milletler, bu enerjiyi hikmetin, basiretin ve millî harsların içinde tutmaya gayret göstermelidirler. Aksi halde dinine düşman, tarihine yabancı, vatan sevgisinden habersiz ve serseri bir güruh haline gelirler.
Gençler hayatî ehemmiyeti bulunan mes'elelerde tercih yaparken bir «Yol gösterici» ye muhtaçtırlar. Ahlakî faziletleri nefsanî zevklere feda etmemek gerektiği onlara öğretilmezse yanılmaya maruz kalırlar. Zira hisler şeker'e, faziletler ise tuzlu yiyeceklere benzer. Sağlam ve şaşmaz bir ölçüye sahip olmayan nesiller, ahlakî faziletleri nefsanî lezzetlere feda etmekten çekinmezler.
Din kardeşlerim!
Bir milletin yükselmesi gençlerinin iyi terbiye edilmesine bağlıdır. İyi terbiye verilmeyen bir çocuk ile kötü terbiye edilen arasında bir fark yoktur. Zira biri hiç terbiye edilmemiş, diğeri ise kötü yetiştirilmiş olmakta ve neticede aynı çıkmaz sokakta buluşmaktadırlar. Din ve iman ile kalp ve ruhunu, ilim ile dimağını aydınlattığımız gençler, inkarcılığı bırakıp imana, dalaleti terk edip hidayete, zulmü çiğneyip adalete meyl edecektir.
Gençler gösterişe kapılmamalı, solan ve pörsüyen fikirlere talip olmamalı, ilim dilberini geçici zevkler uğrunda feda etmemeli ve nefsanî heveslerine aşırı düşkünlük göstermemelidir. Zira «Heva ve hevesine meyli bulunmayan bir genci
muhakkak beğenir» (Müsned-i Ahmed bin Hanbel, c.4, s.151).
'ın verdiği nimetler, kıymeti bilinmeyecek ve yerinde kullanılmayacak olursa boşa gitmiş ve nimeti verene karşı nankörlük yapılmış olur. Sağlık ve gençlik Rabbimizin bizlere ikram ettiği en değerli nimetlerdendir. Bunları şerli işlerde yıpratmak veya hayırlı işlerde kullanmamak nimetin kadrini bilmemek olur. Kıymeti bilinmeyen bir nimet, onu veren tarafından geri alınmakla cezalandırılır. Bu hikmete ışık tutan bir hadis-i şerifte şöyle buyrulmaktadır: «Beş şeyden önce beş şeyi; ölümden önce hayatını, hastalıktan önce sıhhatini, meşguliyetinden önce boş vaktini, yaşlanmadan önce gençliğini, fakirliğinden önce zenginliğini ganimet bil» (Feyz'ül-Kadir, c.2, s.16).
Ey aziz milletimizin «Ümmid-i istikbali» bulunan genç kardeşim! Gelecekte omuz vereceğin hizmetlerin fikir çilesini şimdiden beyninde mayalandırmaya çalış! Kendini seciyye ve karakter adamı olarak yetiştir. Göğüsleyeceğin hizmetlerin zorluğunu değil, ulvîliğini dikkate al ve kendini ilme ve hikmete ver. Kalbinde iman ve dimağında irfan oldukça, karşında hic kimsenin duramiyacagini unutma..
Mayıs 27, 2005, 12:40:46 ÖS
Dilber MC Theme by HarzeM