Dinden Çıkaran Sözler ve Haller

[adıdagüzel]

Kufru mucip olan cirkin sozleri okuyup bunlardan ders alarak agizlarimizi bu gibi fena olan seylerden koruyalim. Çünki, bu kufuri mucip sozler o kadar fena ki,evvela insani dinden çıkariyor.Sonra karisinin şer'an bos olmasina otamatik olarak sebeb oluyor, sonra da haci varsa o da iptal oluyor yani yok oluyor.Tabii buda cok aci ve cok yanlis bir harekettir.
Cenab-i Hakk cumlemizi bu kufru mucib olan , Hakktan uzaklaşmamiza sebeb olan ahlaksizlardan, çirkin ve fena olan buyuk küçük gunahlardan muhafaza buyursun .Amin

º"Eğer cenneti bana verse; sensiz istemem" veya "falan adamla cennete girmem" yahut "Allah bana bu işten dolayı cennet verse istemiyorum" demek.

º Bir fakirin, "Allah falan kuluna şu kadar zenginlik veriyor; bana ise az veriyor. Böyle adalet olur mu?" demesi.

º "Allahım, bana ratmetini vermek hususunda cimrilik etme" demek.

º Herhangi bir şey için, "Allahın hiç işi kalmamış da bunun gibi şeyleri mi yaratıyor?" demek demek.

º Karısı veya başka birisi için, "Onun hakkından bile gelmez, ben nasıl    geleyim?" şeklinde sözcükler kullanmak.

º Hanımına, "Sen, bana 'tan daha sevgilisin" demek. Fakat bu sözü söyleyen, kendi şehvetini kasdetmişse kâfir olmaz.

º 'a mekan izafe etmek, "Allah yukarıdadır, aşağıdadır, ayakta duruyor, oturuyor" gibi sözler söylemek.

º "Allah'tan korkmaz mısın?" denilince; öfke ile, "Korkmuyorum" demek ve bu söz ile cidden 'tan korkmadığını kasdetmek.

º Hasta olmayan birisine "Seni unuttu" demek.

º Gayr-i Müslimlerin azap göreceğini kabul etmemek.

º Abdestsiz olduğunu bilerek namaz kılmak.

º "Allah gelse seni benim elimden kurtaramaz" demek.

º Kendisine "namaz kıl" denilince; "sonuna kadar bu emri kim yapabilir?" veya "sabret; ramazan gelsin kılarız" yahut "namaz insana ne kazandırır?" demek.

º "Namaz ve helal olan şeyler, bana iyilik getirmiyor" veya "Ne için namaz kılacağım; malım yok, karım yok, çocuğum yok" yahut  "namazı rafa koydum" demek.

º Kendine gel ilim meclisine gidelim diyen bir kimseye alay olsun diye "Alimler insanın karısını boş düşürür, kendisini de cehenneme
sokarlar; ben gitmem" diye cevap vermesi.

º Çeşitli musibetlere maruz kalmış birisinin, "Ey !.. benim malımı, çocuğumu, sevdiğimi aldın. beni böyle yaptın; şimdi biz ne
yağacağız? Bize ne kaldı. Neden böyle yaptın?" demesi.

º Alacaklı olan kimse, "Borcunu ver. Ahirete kalmasın" dediğinde borçlunun. "Sen bana biraz daha ver de orada ben sana katkat
veririm" demesi.

º Güzel bir gayr-i müslim kızı görünce "keşke ben de onun dininde olsaydım da şu kızı alsaydım" diye temennide bulunmak.

º "Bu nasıl şeriatmış?" veya "ben talak, malak bilmem" demek.

º "Azrail (a.s.) falan kimsenin ruhunu almada yanlışlık yaptı" demek.

º Bir kimsenin, geçmişte yapmış olduğu bir iş için "Eğer bu işi ben yapmış isem kâfirim" demesi. Bu fert o işi yaptığını ve bu söz sebebiyle kâfir olacağını bildiğinden küfre razı olmuş olur. Küfre razı ise küfürdür.

º Ramazan ayı yaklaşırken, Ramazana kızarak veya onu değersiz göstererek, "ağır bir ay geldi" veya "belalı bir ay geldi" demek.

CENAB-I HAK KULLANDIRTMASIN
ADIGÜZEL

[Müsenna]

Fâideli bir yazı olmuş elinize sağlık

[kenz]

istifade edeceğimiz yazılardan ellerinize sağlık razı olsun kardeşim

[müteallim]

güzel bir paylasim olmus.

[osmanli]

istifade edeceğimiz yazılardan ellerinize sağlık razı olsun kardeşim

[tibet]

H.Z. razı olsun,
çok önemli bir mevzu

[Ahi]

istifade edeceğimiz yazılardan ellerinize sağlık razı olsun kardeşim

[afrah]

Fâideli bir yazı olmuş elinize sağlık

[AS44]

ellerinize sağlık,  bilmeden kullandıklarmız vardı içinde, demekki daha dikkatli olmalıymışız...

[Eymen]

İslâm’a ve imâna muhalif olup mümini imândan mahrum edip küfre sokan şeyler şunlardır

         1.Allâh’ın varlığını inkar etmek veya Allâh şirk koşmak

         2. Peygamber efendimizi ve diğer peygamberlerden birini kabul etmemek

         3. Peygamber efendimizin peygamberliğinin umumi olduğunu kabul etmemek

         4. Kur’an Kerim veya ondan bir ayeti kabul etmemek

          5. Delâleti kati olan ayet-i kerime ve mütevatir sünnetle sabit olan veya sahabenin cemisinin sükûtu  olmayıp kavli icmayla sabit olan hükmü şer’iyi inkar etmek.

         6. Süküti olmayan mütevatir ve kat’i icmaı inkar etmek

         7. Melekler veya cinleri veya semavatı inkar etmek 

         8.Liaynihi haram olup ta haramlığı kesin bir delil ile sabit olan bir şeyin helâl olduğunu itikat etmek (Veya helâl olan bir şeyin haram olduğuna inanmak)

          9. Allâh ve resullerini ve kitaplarını, İslâm dinini kalben veya lisanen küçümsemek. Aynı şekilde şeriat hükümlerinden birini istihfaf etmek (küçümsemek)

         10.Allâh-ü teala’ya, peygamberine veya İslâm dinine sövmek

         11. Peygamberlerden birine ta’n edip kusur isnat etmek

         12. Peygamberliğin (Allâh’ın nispetiyle değil de) müktesep olduğunu söylemek

          13. Peygamber efendimizi zevce-i tahiresi Hz. Ayşe’ye iftira etmek

         14. Kendi ihtiyari ile küfrü gerektiren bir şey söylemek her ne kadar şakadan veya istihfaf ederekten söylese bile [1]       

         Muhıt’te demiştir ki “Bir kimse küfür olduğunu bilmekle beraber küfür olan lafzı söylese eğer inanaraktan telaffuz etti ise kâfir olur. Eğer inanmadan veya o lafzın küfür olduğunu bilmeden lakin kendi ihtiyarıyla söyledi ise bütün ulemaya göre kâfir olur. Cehil (bilmemek) özür olmaz. Eğer o lafzı kastetmeyip başka lafzı söylemek isterken sürçü lisan ile küfür olan lafzı söylerse kafir olmaz”

         Bir kimse imanından şüphe etse ve “inşallâh ben müminim” dese kâfir olur. Ancak tevil edip “dünyadan mümin olduğum halde çıkarmıyım, bilmiyorum” dese küfür olmaz.

         Kendisinin küfrüne razı olmak ittifakla küfürdür.  Fakat başkasının küfrüne rıza da ihtilâf  edilmiştir. Şeyhülislâm Havahirzade (r.a) siyer şerhinde zikretmiştir ki; Başkasın küfrüne rıza, ancak küfre icazet verir veya onu beğenip tasvib ederse küfür olur. Fakat böyle değil de şerir bir kimsenin küfür üzere mevtini veya katlini arzu ederse, hatta -ü tealâ  ondan intikam alsın diye severse bu küfür olmaz. Aynı şekilde bir zalime “’ü tealâ seni küfür üzere öldürsün” ve “ senin imanını yok etsin” dese ve ’ın ondan halka yaptığı zulüm ve ezanın intikamını almasını murad etse bu beddua onu yapan kimseye zarar vermez.(yani küfür olmaz).

Zahîre sahibi demiştir ki; “İmam Ebu Hanife (r.a)’den edilen rivayetten öğrendik ki; Başkasının küfrüne rıza küfürdür”.[2]

İmânı olmasına rağmen bir şahıs küfür merasimini icra eder, küfür ehlinin merasimine tazim ederse ulema onun için fiilleri dolayısıyla küfür hükmünü verir ve mürtetlerden sayar. Böyle olunca o şahsın ebedi olarak cehennem azabında kalması gerekir. Halbuki sahih rivayetlerde “Kalbinde zerre kadar imanı olan ebedi olarak cehennemde kalmaz cehennemden çıkarılır” geldi. Bu meselede ne dersin denirse.

Şöyle derim “Eğer o kimse sırf kâfir ise onun için daimi azap vardır. Allâh-ü teala bizi korusun . Küfür merasimlerini yapmasına rağmen kalbinde zerre miktarı iman varsa cehennemde azab görür. Lakin umulan odur ki bu zerre kadar imanın bereketi ile cehennemde ebedi kalmaktan kurtulur.

Bir keresinde hasta bir şahsın ziyaretine gittim ölüme yaklaşmıştı. Haline teveccüh ettiğim zaman gördüm ki kalbi şiddetli zulmetler içinde. Her ne kadar bu zulmetin kalkması için teveccüh ettiysem hiç kalkmadı. Çokça teveccühten sonra bilindi ki bu zulmetler kendisinde saklı duran küfürden naşidir. Bu sıkıntıların menşei (olan küfür) dahi küfür ehli ile dost geçinip durmasıdır. Bundan sonra benim için zahir oldu ki : Bu zulmetlerin def’i için teveccüh etmek yerinde değil..... Çünkü onun bu zulmetlerden temizlenmesi cehennem azabına bağlıdır. Çünkü küfrün cezası cehennemdir. Bu arada şu dahi bilinmiş oldu ki : İmandan bir zerre onu ebedi cehennem azabında kalmaktan kurtaracaktır. Bu dahi o miktar imanın bereketi ile olacaktır. Bu durumu onda müşahede ettikten sonra hatırıma şöyle geldi:”Bunun namazını kılmak caiz mi? Yoksa caiz değil mi? Teveccühten sonra zahir oldu ki onun namazını kılmak yerinde olur.

O Müslümanlar ki imanın varlığıyla beraber ehli küfrün adetlerini icra edenler ve onlar günlerine  tazim ederler.... onların namazını kılmak yerinde olur, onları küffar arasına katmak doğru olmaz. Onların ebedi azaptan kurtulacağını ümit etmek lazımdır.[3]


--------------------------------------------------------------------------------

[1] Hediyetülalâiye  S.329   
[2] Dürer  C.1  S.324 
[3] Mektubat-ı İmâm-ı Rabbani  C.1  S.273  M.266