Dünya Hayatı

[Gül_Sultan]

Dünya Hayatı

Abdullah İbni Mesut'tan rivayet edildiğine göre , Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem bir hasır üzerine yatmıştı. Kalkınca , yan tarafında hasırın iz bıraktığı görüldü. Kendisine :
- Ya RasulAllah sana bir şey ( yani bir yumuşak yatak ) alsak , dedik. Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem :
- Benim dünya ile ne alakam var. Ben dünyada ancak bir ağaç altında gölgelenmiş , sonra ağacı bırakarak kalkıp gitmiş olan bir binici ( yolcu ) gibiyim “ buyurdu.
(Tâc:5/177)
Evet , insan burada misafir ve yolcudur ve ebedi yolda kendisine lazım olacak eşyayı ve erzakı buradan temin etmekle mükelleftir.
Misafir ev sahibinin işine karışmaz...
O misafirhaneye kendi evi gibi sahip çıkmaz, tahakkümde bulunmaz.
Yapılan ikram ve muameleleri tenkit etmez, nankörlük etmez , inkâr etmez.
Hasılı ; misafir olan kimse , beraberinde getirmediği ve kendisi ile birlikte götüremeyeceği şeylere âlaka duyup kalbini bağlamaz, gönlünü kaptırmaz.
Rasulullah SallAllahu Aleyhi Vesellem , bir gün İbn-i Ömer’in omzundan tuttu ve şöyle dedi :
“Dünyada sanki gurbette imişsin gibi , veyahut bir yolcu gibi ol ve kendini kabirde yatanlar arasında say.” İbn-i Ömer (ra) da öyle yapar , hem de şu tavsiyelerde bulunurdu :
“ Geceye gireceğin vakit sabahı bekleme. Sabaha çıktığın vakitte geceyi bekleme. Ve sıhhatinden hastalığın için, hayatından da ölümün için bir şey yapıp hazırlama fırsatını kaçırma.”
Evet , bizim halimiz şudur:

“ Ana rahminden geldik pazara
Bir kefen alıp döndük mezara.”

Alıntı

[İsra]

bu dünyada kalıcı olmadığımızı unutmasak herşey daha güzel olacaktı..

“ Ana rahminden geldik pazara
Bir kefen alıp döndük mezara.”

sevdiğim bir söz :x