Emre itaat örneği ve bir mucize

[Nakkaş]

Ashâb- kirâmdan Avf bin Amr (r.a.) anlatıyor:

“Ben Selmân-ı Fârisî, Huzeyfe bin Yeman, Nûman bin Mukarrin ve Ensar’dan altı kişi, bize ayrılmış olan kırk arşınlık yeri kazıyorduk. Zübab dibinden kazarak nemli tabakaya kadar inmiştik ki; Teâlâ, hendeğin karnından karşımıza ak ve parlak bir kaya çıkardı. Onunla uğraşırken balyoz, kazma-kürek ve külünk gibi demir âlet ve edevâtımız kırıldı. Âciz kaldık. Bunun üzerine Selman’a,

— Ey Selman, Resûlüllah (s.a.v.)’a git de, şu kayadan dolayı çektiğimizi haber ver, dedik.
Resûlüllah Efendimiz, o sırada kıldan dokunmuş bir Türk çadırının içinde dinleniyordu. Selmân (r.a.),

— Yâ Resûlellah, analarımız-babalarımız sana fedâ olsun! Hendeğin karnından karşımıza ak bir kaya çıktı. Onunla uğraşırken, bütün demir âlet ve edevâtımız kırıldı, âciz kaldık. Çizmiş olduğunuz çizgiden sapılacak yer yakın olduğuna göre, o kayanın yanından biraz sapıverelim mi, yoksa, bu hususta bize vereceğiniz bir emir var mı? Biz, sizin çizdiğiniz çizgiyi aşmak istemiyoruz, dedi.

Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz,

— Ver bana balyozunu, ey Selmân! buyurdu.” (Tabakâtu İbn-i sa‘d, 4/83)

Selmân-ı Fârisî (r.a.) der ki: “Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz, kayaya bir darbe indirince, balyozun altından bir şimşek parladı. Sonra ona bir darbe daha indirdi. Yine balyozun altından bir şimşek daha parladı. Daha sonra kayaya üçüncü darbeyi indirdi ve gene balyozun altından bir şimşek daha parladı. Bunun üzerine,

— Anam-babam sana fedâ olsun yâ ResûlAllah! Kayaya balyozla vurduğunuz zaman, balyozun altından çıkan şu görmüş olduğum parıltılar nedir? diye sordum.

— Ey Selman! Sen, onları gördün mü? buyurdu.
— Evet, gördüm, dedim.
— Birinci parlamada, Teâlâ bana Yemen’i feth etti.
İkinci parlamada, bana şam ve Mağrib’i feth edip açtı.
Üçüncü parlamada, bana Meşrık’ı feth edip açtı, buyurdu. (İbn-i İshak, İbn-i Hiflam, Sîre, 3/230)

Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz tarafından haber verilen bütün bu fetihler, Hz. Ömer, Hz. Osman (r.anhümâ)’ın hilâfeti zamanında ve ondan sonraki devirlerde birer birer tahakkuk etmiştir. İbret almasını bilenlere, istikbâle ait ne büyük bir mûcize!

Burada çok mühim bir diğer hâdise de; bu mûcizenin ortaya çıkışına vesîle olan ashâb-ı güzînin, emre itaat noktasında göstermiş oldukları güzel örnektir. Eğer onlar, taşın vaziyetini Resûlüllah (s.a.v.)’a arz etmeyip, kayayı olduğu gibi bıraksalar ve ‘bu kadarcık bir sapmadan bir şey olmaz’ diyerek kendi düşüncelerine göre hareket etselerdi; belki de hendeğin o kısmında bir zaaf meydana gelecek ve bu zaaf sebebiyle Müslümanlar, büyük sıkıntılara mâruz kalacaktı. Ayrıca, zikri geçen mûcize zuhûr etmeyeceği için, ileride vukûa gelecek fetihlerden de haberdâr olamayacaklardı.
 
İşte bu hâdise bizlere, her hususta (dünyevî-uhrevî) emre itaatin ehemmiyet ve lüzûmunu ortaya koymaktadır. O bakımdan, ‘aman dikkat!’ diyoruz ki; herkes kendine düşen dersi almalı, almasını bilmeli.

[jager]

Teşekkürler Nakkaş

[Gül_Sultan]

Teşekkürler Nakkaş

[Mahi]

c.c. razi olsun. Emre itaat hususunda akılları rafa kaldırmak gerek...

[müteallim]

Itaat derecesinde ibadet yoktur itaatsizligin acdigi yarayi kapatacak ibadet yoktur.K.G.

[meftun]

İtaat hoşumuza giden şeyleri yapmak değil hoşumuza gitmeyen şeyleri yapmaktır diye ifade etmişler esafizinel fiham hazeratı. Güzel bir paylaşım.