Her canlı ölümü tadacak!

[Oruc_Reis]

Her canlı ölümü tadacak!
 
Hayber Gazâsından sonra, Haccâc bin İlâtüssülem hazretleri, Peygamber efendimizin huzûruna gelip, “Yâ ResûlAllah, benim Mekke’de çoluk çocuğum, mallarım var. Bunları buraya getirmek istiyorum. Fakat, benim Müslüman olduğumu öğrenirlerse, bunları vermezler. Mekke’ye gittiğimde, sizin hakkınızda uygun olmayan sözler söylesem uygun olur mu?” diye sordu. Peygamber efendimiz de buna izin verdi. Bu izin üzerine Mekke’ye gelip, müşriklere Peygamber efendimizin esîr alındığını, öldürülmesi için Mekke’ye getirileceğini söyledi.
Bu habere müşrikler çok sevindi. Hz. Abbâs ise, haberi alır almaz, üzüntüsünden bayıldı. Kendinden geçmiş bir hâlde evine götürdüler. Kimsenin bulunmadığı bir zamanda Haccâc, Hz. Abbas’ın yanına giderek, “Hayber’de zafere ulaşıldı. Ben mallarımı kurtarmak için Resûlullahtan izin alarak böyle söyledim. Ben buradan ayrıldıktan üç gün sonra, yaptığım hîleyi onlara söyle” dedi. Bu açıklama üzerine Hz. Abbas kendine geldi, rahatladı.
Hazreti Abbâs, Resûlullahın yakını olması sebebiyle, Eshâb-ı kirâm arasında ayrı bir yeri vardı. Sözü dinlenirdi. Peygamber efendimiz vefât edince, Eshâb-ı kirâmın aklı başından gitti. Mescidde ağlaşmaya başladılar. Hiç kimsenin inanası gelmiyordu.
Hele Hz. Ömer, tamamen kendinden geçmiş bir hâlde idi. Peygamber efendimizin mübârek yüzüne bakıp, “Resûlullah bayılmış, fakat baygınlığı çok ağır” diyordu. Ölüm sözünü ağzına almadığı gibi, kimsenin de söylemesini istemiyordu. Dışarı çıkıp, “Kim, ‘Resûlullah öldü’ derse, kılıcımla boynunu vururum!” dedi.
Eshabı ancak Hz. Ebû Bekir ile Hz. Abbâs teskîn edebilirdi. Bunun için beraber mescide gittiler. Hz. Abbâs, “Ey insanlar! Resûlullahın, ‘Ben vefât etmeyeceğim’ dediğini içinizde duyan var mı?” diye sordu. “Hayır böyle bir söz duymadık” dediler. Sonra Hz. Ömer’e dönüp, “Yâ Ömer, bu husûsta sen bir şey duydun mu?” diye sordu. “Hayır duymadım” cevabı üzerine, Eshâb-ı kirâma dönüp buyurdu ki:
- Hiç kimse Resûlullahın vefât etmeyeceğini söyleyemez. Cenâb-ı Hakka yemîn ederim ki, Resûlullah ölümü tatmış bulunmaktadır. ü teâlâ Kur’ân-ı kerîmde, “Muhakkak, sen de öleceksin, onlar da ölecektir” buyurmaktadır. Resûlullah, İslâmiyetin bütün hükümlerini tamamladıktan sonra aramızdan ayrıldı. Artık kendimize gelip, defin işlerini tamamlayalım.
Sonra, Hz. Ebû Bekir de buna benzer konuşmalar yaptı. Böylece Eshâb-ı kirâmın aklı başlarına geldi.

[Ferzin]

'u Tealanın şu kuluna Azrail as. gelipte:

"Korkma merhametlilerin en merhametlisine ve asıl vatanına gidiyorsun. Büyük bayrama ulaşıyorsun. Bu cihan bir konaktır. Bu konak mü'minin zindanıdır. Sana emanet verilen bu varlık bir bahanedir. Bu bahane bir gün gider, uzaklaşır da hakikat meydana çıkar. Kişi baki olan 'ü Tealay'a kavuşur."

Dediği zaman dünyada ondna daha şerefli, daha hoş ve rahat bir gün olmaz.

(Ebu Bekir Sekkak K.S. Nefahat)

[setre]

Bugün önünden geçtiğimiz zincirlikuyu mezarlığının girişinde yazdığı  gibi, külli nefsin zaaigatül mevt.Gerçi orda türkçesi yazıyordu ya ...
razı olsun