Kimseyi Ayıplama

[_fırtına_]

Nâzilli Evliyâsından Muhammed Zühdî Efendi,
rahmetullahi aleyh bir gün, sevdiği bir gence;
Evlâdım, müslümanlardan hiç kimseyi,
tövbe ettiği bir kusurundan dolayı ayıplama!
buyurdu.
 

 
Delikanlı arzetti: Ama öyle şeylere şâhit oluyoruz ki,
ayıplamamak elde değil hocam. Olsun evladım, yine de hiç
kimseyi ayıplama. Hikmeti ne efendim?
Çünkü bir kimse, bir müslümanı, tövbe ettiği bir kusurundan
dolayı ayıplarsa, o kimse, bu kusuru işlemeden ölmez.
 

 
Çok mühimmiş hocam. Elbette.
Ayıplayacaksan, kendini ayıpla.
Kendi kusurunu gör. Kendini kötüle.
Aynaya bak, kendinden utan. Başkasıyla değil, bilakis
kendinle uğraş! buyurdu.
 

 
Ve ekledi: Çünkü senin en büyük düşmanın,
kendi nefs-i emmârendir oğlum.
Ve o nefis, seni Cehenneme sokmak için
uğraşıyor.
 

dinimizislam.com