Birçok insan gibi ben de Cumartesi günlerini çok severim. Geç kalkmak, sabah yürüyüşü yapmak, uzun bir kahvaltı en sevdiğim işler arasındadır. Ardından market alışverişleri, ev işleri derken bir koşuşturma başlar. İşte böyle bir günde yine alışverişe çıktım. Adı herkes tarafından bilinen ve büyük şehirlerimizde sayısı bir hayli fazla olan marketler zincirinin evime en yakın olan bir halkasına alışverişe gittim. Keşke gitmeseydim, keşke biraz daha yürüyüp başka bir yere gitseydim de bu kadar üzülmeseydim.
Neyse, markette sakin sakin alışverişimi yaptım, dışarının titreten soğuğundan sonra, içerinin klimalı, çeşidi bol, renkli mekanında dolaşmaktan aldığım tatla ve huzurla kasaya yöneldim.
Onunla alışveriş yapmak iyi midir, kötü müdür, hala anlayamadığım kredi kartımı cüzdanımdan çıkartıp kasiyere uzattım ve “kartınız işlem yapmıyor” sesiyle irkildim. Kasadaki bayandan bir kez daha denemesini rica ettim. (Çünkü kartımda bir problem olmadığından emindim.)
İkinci kez aldığım cevap son derece açık ve üstelik de çok sertti.
“Denedik ya, olmuyor işte. Ya para verin, ya da sonra gelin.” İnsan o an kabalaşmak, sert bir cevap vermek istiyor ancak böyle bir davranış neyi çözer ki. Yutkundum, sakinleşip, “daha kibar olması” gerektiğini hatırlattım. O ise hala söyleniyordu.
Durumu fark eden bir başka mağaza çalışanı hemen yanımızda belirdi, işlemimi sonuçlandırdı ve arkadaşı adına özür diledi.
Sıradaki bazı insanlar mağaza müdürüne giderek, bu kabalıktan dolayı şikayetçi olmam gerektiğini söylediler. Yapı olarak şikayetten hiç hoşlanmam ve mümkün olduğunca sorunlarımı kendim çözmeye çalışırım.
Benim üzüntüm; bu gencecik insanların asabiyeti, kabalığıydı. Kendisine, “yaptığı bu davranışla, çok defalar iş aramak zorunda kalabileceğini, iş veya özel bütün ilişkilerinde zarar göreceğini” söyledim. Sustu ve dinledi. Umarım ne demek istediğimi anlamıştır. Şurası bir gerçek ki, insanlarla bu şekilde konuşmaya devam ederse, ben olmasam bile bir başkası bu genç hanımı, mutlaka şikayet edecektir.
İnsan hayatının şekillenmesinde ve beceri kazanmasında eğitim; son derece önemlidir ancak, kibar olmak için de üniversite bitirmek gerekmez ki. Eğer bizler, çevremizdekilerle ilişkilerimizde sağlıklı bir iletişime önem vermez, incelikten uzak yaşarsak, emin olun ki işsiz ve yalnız olmamız kaçınılmazdır.
Bilirsiniz, “Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır”, “Keskin sirke küpüne zarar verir.” Ayrıca herkesi sevemezsiniz, ama herkese karşı kibar olabilirsiniz.
Huzurlu, sağlıklı, güzel bir hafta geçirmeniz dileğiyle... Sevgiyle kalın...