Geçenlerde TV’de haberleri izlerken, bir haber dikkatimi çekti. Amerikalılar Türkiye’ye gelecek vatandaşlarına bir kitapçık veriyorlarmış. Burada, büyük şehirlerimizdeki trafik kuralı ihlallerinden bahisle, örnekler veriliyormuş. Sonunda da “Herkesin kendi kuralları ile hareket ettiği ülkede iyi tatiller” deniyormuş.
Duyunca utandım. Keşke yer yarılsaydı da yerin dibine girseydim. Vahşi Batının kovboylarının, “Kanuninin (kural koyucu) torunlarını tasvir edişleri karşısında üzüntü duymamak elde değil.
Fakat; dedikten sonra, işte burada düşünmek gerekiyor. Deniyormuş ki “Dikkat edin, hava iyice kararmadan far yakmazlar.” Yalan değil.
“Sağ dikiz aynanızı sürekli kontrol edin. Türkler sağdan araba sollarlar” Doğru.
“Kırmızı ışıkta dururken, muhakkak aynaya bakın. Arkadan gelen duramaya bilir” Maalesef bu da doğru.
Sevgili Gençler;
En güzel kural koyucu Yaratandır. Onun için de kurallara uymada güzellik vardır. Hayatın bizatihi kendisi bur kurallar manzumesidir. Bir kurala saçma da olsa, yürürlükte olduğu müddetçe uymak zorundayız: medeniyetin ölçüsü budur. Eğer ziyaret saati bitmişse, hasta odası hemen terk edilmeli “iki dakika daha” denmemelidir.
Hasta ziyaretine “zeytinyağlı dolma” ile gidilmemelidir.
Gereksiz yere kornaya basılmamalı, kırmızı ışıkta durulmalıdır.
Sinema salonunda kabuklu yemiş yenmemelidir.
Aksi olursa ne olur?
Ne olduğu ortada.
Kovboyların kitapçıklarında, trajikomik hallere düşeriz.
Yakışır mı bize?
Lütfen kurallara uyalım, uymayanları uyaralım.
Bu bizim vatandaşlık görevimizdir.
Hayatı birbirimiz için çekilir yaptığımız, daha güzel günlere...