Ulu Allah (C.C.). kanatlarının biri doğuya,
öbürü batıya uzanan ayakları yedinci kat yere
inen bir kus yarattı. Kusun üzerinde bütün
varlıkların sayısı kadar tüy vardır. Ümmetimden
kadın - erkek herhangi bir kimse bana salât-ü
selâm getirdiği zaman ulu Allah bu kusa :
Arsin altında bulunan nurdan bir denize
dalmasını emreder. Kus denize dalıp çıkarak
kanatlarını silkeleyince her tüyünden bir damla
akar. Ulu Allah akan her damladan, üzerime
kıyamete kadar selâî-ü selâm getiren kul
hesabına istiğfar edecek bir melek yaratır.»
Ehl-i Hikmet'ten biri söyle der:
«Vücudun selâmeti az yemekte, ruhun selâmeti ez
günah islemekte ve dînin selâmeti de varliklarin
en hayirlisina (Peygamber (S.A.V)'imize) selât-ü
selâm getirmektedir.»
Ulu Allah (C.C.) buyuruyor ki:
«Ey iman edenler! Allah'dan korkunuz ve O'na
itaat ediniz ve her kes yarin için (kıyamet
gününe ne amel islediğine) baksın (yani sadaka
verin ve Allah'ın emrine uygun ameller isleyin
ki. Kıyamet günü sevabını bulasınız) Allah'tan
korkunuz, çünkü O, (iyilik olsun, kötülük olsun)
yaptığınız her hareketten haberdardır»
(59 - Hasr Suresi 18).
Çünkü Kiyamet günü melekler, gökler, yeryüzü,
gece, gündüz - iyilik olsun, kötülük olsun -
insanoglunun isledigi her seye sehitlik
edeceklerdir. Hatta vücudun azalari bile
insanogluna karsi sahit tutulacaktir.
Yeryüzü, günah islemekten sakinarak iyilige
kosan (zahid) ve mümin kulun lehine sahitlik
ederek: «Bu adam üzerimde namaz kildi, oruç
tuttu, hacca gitti, cihad etti» diyecek,
günahtan ((sekmarak)) iyilige, kosan mümin kul
da bu sahitlige sevinecektir. Buna karsilik Ayni
yeryüzü, kâfir ve günahkârlarin aleyhinde de
sahitlik ederek: «Bu adam üzerimde Allah (C.C)'a
sirk kostu, ((zina isledi)), içki içti, haram
yedi» diyecektir. Merhametlilerin en
merhemettisi oian ulu Allah (C.C.) kâfir ve
günahkârlari inceden inceye sorguya çekerse vay
hallerine!
Mümin, vücudunun bütün azalari ile Allah
(C.C)'tan korkandir. Nitekim büyük ahlâk ve
fikih bilgini Ebu Leys es-Semerkandî der ki:
— Allah korkusunun, yedi alâmeti vardir:
— Birinci alâmet dil'de belirir: Allah korkusu
tasiyan kul dilini yalandan, dedikodudan,
koguculuktan, iftiradan ve bos konusmaktan aîi-kor.
bunlar yerine onu zikirle, Kur'an okumakla ve
ilmî konusmalarla mesgûl eder.
Ikinci alâmet kalpte belirir: Allah korkusu
tasiyan kul baskalarina karsi kalbinde düsmanlik,
iftira ve kiskançlik barindirmaz. Çünkü
kiskanclik iyilikleri mahveder.
Nitekim Peygamberimiz ((s.a.v.).) söyle buyurur:
«— Ates odunu nasil yerse (yakarsa) kiskançlik
da iyilikleri öyle yer» (yok eder) Bilesin ki.
kiskançlik, kalb hastaliklarinin baslicalarindan
biridir ve ou hastaliklar da ancak ilimle ve iyi
emeller isleyerek tedavi edilebilir.
Üçüncü alâmet göz'de belirir: Allah (C.C)
korkusu tasiyan kul. Haram yiyecege, haram
içecege, haram giyecege... (kisacasi) haram olan
hiç oir seye bakmaz. Dünyaya aç ve muhteris
gözlerle degil, ibret almak amaci ile bakar.
Helâl olmayan seylerden bakislarini uzak tutar.
Nitekim Peygamber'imiz ((s.a.v.).) söyle buyurur:
«— Kim gözünü haramla doldurursa Allah (C.C) da
onun gözünü kiyamet günü atesle doldurur.»
Dördüncü arâmet karin'da beîrrir: Allah (C.C)
korkusu tasiyan kul, karnina haram lokma sokmaz,
çünkü haram lokma yemek agir günahlardan
biridir.
Nitekim Peygamber'imiz ((s.a.v.).) söyle buyuruyor:
«— insanoglunun karnina haram bir lokma inince,
lokma midesinde kaldigi süreç yerde ve
göklerdeki melekler tekrar tekrar üzerine lanet
Yagdirirlar O lokmayi hazmederken öldügü
takdirde varacagi yer cehennemdir.»
Besinci alâmet eller'de belirir: Allah (C.C)
korkusu tasiyan kimse, ellerini harama degil,
Allah (C.C)'in rizasina uygun seylere dogru
uzatir. Nitekim sahabîlerden Kâ'b'ul Ahbar'm
(R.A.) söyle dedigi rivayet edilir:
«—- Ulu Allah (C.C), her bir bölümü yetmis bin
gözlü yetmis bin bölümü olan yakuttan yapilma
bir kösk yaratmistir. Kiyamet günü bu köske
ancak önlerine çikan haram seylerden Allah (C.C)
korkusu ile uzak duranlar girebileceklerdir.»
Altinci alâmet ayaklarda belirir: Allah korkusu
tasiyan kimse, günah islemeye degil. Allah'in
emrine uygun ve O'nun rizasini kazandiracak
islere dogru yürür, alimlerle ve iyi amel
isleyenlerle bulusmak gayesi ile adim atar.
Yedinci alamet Amerde belirir: Allah korkusu
tasiyan kimse ibadetini sirf Allah (C.C) rizasi
için yapar, riyadan ve münafikliktan kaçinir,
böylelikle Allah (C.C)'in haklarinda söyle
buyurdugu kimselerden biri olur:
"Rabb´inin katinda Ahiret, günahlardan korkanlar
icindir"
(43 - Zuhruf Suresi, 35)
Böyleleri için Ulu Allah baska bir ayette söyle
buyurur:
"Günahlardan sakinanlar, hic süphesiz,
cennetlerde ve pinarlar(´inin baslarin) dadirlar"
(43 - Zariat Suresi, 15)
Baska bir âyette de söyle buyruluyor:
"Günahlardan sakinanlar cennet ve nimetler
icindedirler"
(52 - Tur Suresi, 17)
Diğer bir âyette de söyle buyrulur:
"Günahlardan sakinanlar emin bir makamdadirlar."
(44 - Duhan Suresi, 51)
Bu ayetlere bakinca Ulu Allah (C.C)´in neredeyse
"bu kimseler, Kiyamet günü cehennemden
kurtulurlar" diye buyurdugu görütür.
Müminin korku ile ümit arasinda bulunmasi
gerekir. Buna göre bir yandan ümit kesmeksizin
Allah (C.C)´in rahmetini beklerken diger yandan
ibadet hali içinde çirkin hareketlerden
vazgeçerek Allah'a tevbe eder.
Nitekim ulu Allah (C.C.) söyle buyurur:
"Sakin Allah'in rahmetinden ümit kesmeyin."
HIKAYE
Hz.Davud - Allah (C.C)´in selami üzerine olsun.
Kürsü üzerine oturmus Zebur okurken gözleri
yerde sürünen kirmizi bir kurda ilisir ve
icinden "Acaba Allah´in bu kurdu yaratmaktan
muradi ne ola ki" diye düsünür. Bunu üzerine
Allah´in izni ile dile gelen kurt O,na söyle
der:
"Ey Allah´in Resulü! Her gün, gündüzleri bin
kere - Subhanallahi velhamdülillahi ve lailahe
illellahu vellahu ekber (Allah´i
noksanlıklarının her türlüsünden tenzih ederim,
hamd O,na mahsustur. O´ndan baska ilah yoktur.
Allah en büyüktür) demeyi Allah bana ilham etti.
Geceleri ise yine bin kere - Allahümme salli ala
seyyidina Muhammedininnebiyyil (ümmiyi) ve ala
alihi ve sahbihi ve sellem (Allah´im! Okuma
yazmasız Peygamberin olan Muhammed´e, O´nun
soyundan gelenlere ve O´nun sahabelerine rahmet
ve selam ihsan eyle) dememi ilham etti. Sen
zikrederken neler söylüyorsun banada bildir de
istifade edeyim."
Bu sözleri isiten Hz.Davud (A.S) kirmizi kurdu
küçümsediğine pişman olur, Allah´dan korkarak O´na
tövbe eder ve dergahına sığınır.
Hz.Ibrahim (A.S) islediği bir günahı
hatırlayınca baygınlık geçirir ve kalbinin
çarpıntısı (neredeyse) bir mil uzaktan
duyulurdu, Allah´in emri ile bir gün kendisine
Cebrail (A.S) gelir ve derki:
"Allah sana selam ediyor ve - dostundan korkan
bir dost gördünmü - diye soruyor.
Hz.Ibrahim (A.S) Cebrail´e söyle cevap verir;
"Ey Cebrail kusurum aklıma gelince ve cezasinida
düsündükce dostlugumu unutuyorum"
İste Peygamberlerin, velilerin ve salihlerin
tutumu budur. Ötesi var sen düsün