PE - P

Pâdişâhların [devlet başkanlarının] iyi ve kötü huyları ve işleri, bütün millete yayılır.

Pîr, mürîdin Hak sübhânehûya kavuşmasına vâsıtadır. Mürîdin pîr ile münâsebetinin çokluğu nisbetinde, mürîdin feyz alması daha çok olur.

Pîr, Allahü teâlâya kavuşmaya vesîledir. Maksûd olan Hak sübhânehûdur.

Pîr, mürîdlerin yetişmesine sebep olduğu gibi, mürîdler de, pîrin olgunlaşmasına sebebdir.

Pîr iletken gibidir. Kalb makamına inmiş olup, ruh ile nefis arasındadır. Ruh yolu ile aldığı feyzi, nefis yolu ile tâliblere dağıtır.

Pîr hayatta iken, diğer pîre bağlanmak câizdir.

Pîri inciten veya inkâr eden hidâyetten mahrumdur.

Pîri incitenden sen de incinmezsen, köpek senden daha iyidir. (Nefehât'da).

Pîre bağlılıkta [inanmakta] bozukluk olursa, yükselmek düşünülemez. Bu bozukluğun ilâcı yoktur.

Pîrden feyz almakta, teveccühsüz sevmek (muhabbet) yâni râbıta-i mânevi kâfîdir.

Pîr-i hakîkînin [hakîkî pîrin], hakîkî olmıyandan farkı, sohbetinde, Cenâb-ı Hakka kalbin meylinin ve teveccühünün hâsıl olmasıdır.

Pîr-i nâkıs [Nâkıs pîr] tâlibi saptırır.

Pîr, kâmil ve mükemmil ise, sohbeti büyük nîmettir. Ve onun bakışı devâ ve sözleri [sohbeti] şifâdır. Ve o sohbetsiz vusûl [kavuşmak] mümkin değildir.

Pîrin teveccühü bereketiyle, şevk ve taleb [istek ve arzu] ve yükselmek mümkin olur.

Pîr, Allahü teâlânın emirlerine hırslandırır, şevklendirir.

Pîr ile münâsebeti tahsîl eden [hâsıl eden şeyler], pîre hizmet ve muhabbettir. Ve zâhiren ve bâtınan [kalb ve beden ile] onun âdâbına [edeblerine] riâyettir. Ve âdetlerde ve ibâdetlerde ona uymaktır. Ve kendi murâdâtını [arzu ve isteklerini] onun murâdâtına [arzu ve isteklerine] tâbi kılmaktır. Ve pîrde fânî olmaktır ve râbıtadır.

Pîrin cezbesi sülûkten önce olmuş ise, kibrît-i ahmerdir. [Bulunmaz bir nîmettir].

Anasayfaya dön	Kapak Sayfası
Sadakat.Net © İslami web hizmetleri