Bu mektûb da, şeyh Abdülvehhâba yazılmışdır. Bir
seyyide yardım etmesini dilemekdedir:
Bereketleri çok olan kıymetli seyyidler
“rahmetullahi teâlâ aleyhim “ din ve dünyâ
efendisinin “aleyhi ve alâ âlihissalevâtü
vettehıyyât” zerrelerini taşıdıkları için, kırık
kalem ve kısa dil ile hâllerini bildirmekden ve
kendilerini övebilmekden çok yüksekdirler.
Ancak, se’âdete kavuşmağa sebeb olacağını
düşünerek bu işe kalkışılabilir. Belki de onları
ağzına almakla şereflenmeyi ve onlara karşı
sevgi beslemek emrini yerine getirmek için bu
büyük işe kalkışılır. Yâ Rabbî! Peygamberlerin
efendisi hurmeti için “aleyhi ve alâ âlihi ve
aleyhimüssalâtü vesselâm” o sevgilileri, bizim
de sevmemizi nasîb eyle!
Bu mektûbu getiren Mîr Seyyid Ahmed, Sâmâne
şehri seyyidlerindendir. İlm öğrenmekde,
islâmiyyete sımsıkı sarılmakdadır. Geçim
sıkıntısından dolayı oraya gelmişdir. Yüksek
kapınızda yer varsa, kendisi çok yakışır ve
uygun olur. Eğer yer yoksa, sevenlerinizden
birine gönderirseniz, geçim sıkıntısından
kurtarılmış olur. Hizmetçilerinizin fakîrlere ve
muhtâclara olan yardımlarını iyi bildiğimden,
hele çok kıymetli seyyidlerin imdâdına
yetişilmesi için birkaç kelime yazmağa kalkışdım.
Yola çıkarken izn almak se’âdetine kavuşamadı
ise de, bizi sevenlerdendir. Allahü teâlâ
sevgisini ve ihlâsını artdırsın! Dahâ uzun
yazmak saygısızlığından çekindim.