.gif)
Sanırım anlatmıştım. Bir gün büroma gözü dayaktan morarmış bir kadınla gözünü morartan kocası geldiler. Yanlarında da 7-8 yaşlarında kızları vardı.
Adama neden karısını dövdüğünü sordum. Her zaman dövmediğini, ama bazen karısının dayağı hak ettiğini söyledi.
“Hak etmek mi?” diye sordum, “Kadının dayağı hak ettiğine kim karar veriyor?”
"Bu evde son sözü ben söylerim." dedi oldukça eğitimli olan evin beyi. Hanım sakince, "Neden?" diye sordu. "Çünkü ben erkeğim." diye cevapladı bey." "Peki bu ev ikimizin değil mi? Sen-ben farklı mıyız?" diyen hanımın sözü yarıda kesildi: "İtiraz istemem. Bu evde son sözü ben söylerim, işte bu kadar."
Ne yazık ki, çoğu ailelerde yaşanıyor bu dram. Daha doğrusu erkeklerin ekserisi, "Erkek olduğum için güçlüyüm. öyleyse evde son sözü ben söylerim." diyor. Bir nevi kadını yok sayıyor. Ya da ikinci plana atıyor.
Kadın, arkadaşına "Kocamı şöyle bir mum gibi yapamadım." diye dert yanıyordu. Arkadaşı derin bir 'ah' çekerek mırıldandı: "Kim kocasını mum gibi yapabilmiş ki?"
Kocalar veya hanımlar şekilden şekile sokulan bir mum gibi olursa evlilikler kurtulur mu, dersiniz? Eşler mutlu olur, ailelerdeki problemler biter mi? 'Bitmez' cevaplarını duyar gibiyim.
.jpg)
Avrupa’ya göre aile kurumumuz hâlâ sağlam, ama bazı olumsuz sinyaller de var...
Eşler arasındaki bağlardan en önemlisi şüphesiz sevgidir. Orantısız olan her şeyin zarar vermesi gibi sevginin de fazlası ilişkileri kötü etkileyebiliyor.
Kişinin sevgisi bazen sahiplenme duygusuyla birlikte kıskançlık boyutuna da ulaşabiliyor. Eşler arasındaki kıskançlık dozunda olduğunda ilişkiyi güçlendirirken, hastalık boyutundaki aşırı kıskançlık, evliliğin sonunu bile getirebiliyor.
Soru şu: Evliliği her yaşta ve dönemde canlı ve heyecanlı tutmak mümkün mü?
Karı-kocanın biraz gayretiyle mümkün gibime geliyor. Bunun için, tecrübe ve gözlem imbiğinden geçmiş bazı önerilerde bulunabilirim.
¥ Bir birinizi sorgusuz sualsiz sevin. (Sevgi yoksa hiçbir şey yok demektir)
Bilgisayarlar iş ya da ev hayatının ayrılmaz parçası haline gelmiş durumda. Her türlü DVD ve VCD'nin izlenebildiği TV kartı takılarak TV de izlenebilen bilgisayarlar, sinsi bir şekilde çocuklardan daha çok yetişkinleri olumsuz yönde etkiliyor.
Son yıllarda psikiyatristlere başvuranların büyük çoğunluğunu ailesiyle iletişim kuramayan insanların oluşturduğu belirtiliyor.
Devamını oku: TV'den sonra bilgisayar da ailedeki iletişimin kopmasına sebep oluyor
.jpg)
Aile, toplumun sahip olduğu değerleri yansıtan küçük bir aynadır. Toplumda müspet veya menfi olarak bulunan tutum ve davranışlar, ailede yoğun bir şekilde uygulama alanı bulur. Tabir yerinde ise, aile, toplumun kan tahlilinin yapıldığı bir biyo-kimya, bir patoloji laboratuarıdır.
Burada her türlü pozitif ve negatif bulguları bulmak mümkündür. “Aile” kelimesi, sözlük anlamı itibariyle, “geçim sıkıntısı” ve “sarmaşık bitki” demektir.
Arzulanan aile hayatı odur ki, hanımla bey ortak düşüncede ve anlayışta olsunlar, verecekleri kararlarını birlikte istişare ile versinler, 'evet'lerini, 'hayır'larını ortaklaşa tespit etsinler. Biri ötekini zorlamasın, baskıya maruz bırakmasın, ezip üzmesin.. İdeal aile hayatı budur.
Ne yazık ki, idealler her zaman gerçekleşmemektedir. Ya bey, ya da hanım tarafında farklı mizaç, kültür ve arzular bazen ağır basıyor, bu defa birinin ısrarlı isteğine ötekinin sabırla evet demesi mecburiyeti doğuyor.
.jpg)
Ne hayallerle ne ümitlerle başlanıyor evlilik hayatına değil mi? Dünyanın evlenmeye hazırlanan ilk çifti kendileriymiş gibi hissediyorlar çoğu kez. Kendilerinden önce kimse evlenmemiş gibi… kendilerinden önce kimse bu coşkulu duygulara kapılmadı sanki! Derken zamanla dengeler değişiyor. Sular bulanmaya, algılar farklılaşmaya başlıyor. Ve… sıkıntılı günlere merhaba!
Peki ama peri masalı gibi başlayan bu güzel günler, ne oluyor da bozuluyor?
Nerde anneannemle dedemin evliliği nerde bizim evliliklerimiz!
Yeni bir tavır peydah oldu... Ne zaman evliliklerin çuvallamasından, çözülmesinden konu açılsa...
Yaşları 30'ları, 40'ları bulmuş olanların gözleri birden uzaklara dalıyor ve kocaman bir "ah" çekiliyor!
Ardından da şu tür bir laf geliyor: "
Bir onların 55 yıl süren aşkına bak bir de bizim 5.5 yıl bile süremeyen ilişkilerimize!" Bunlar bir yana...
